Toen we thuis aankwamen met de taxi waren opa en oma druk bezig versieringen op te hangen voor ons 'Welkom thuis'. 'Hè, zijn jullie er nu al?' Ja, ook welkom thuis! Wel heel lief hoor, zo'n thuiskomst. Het was mooi weer en het weerzien met paps was heel vertrouwd. Doordat we geskyped hadden was het alsof we elkaar pas nog gezien hadden. Gefeliciteerd met je verjaardag pap! Een leuker kado dan op je verjaardag naar huis komen, konden we niet bedenken. Eenmaal binnen gingen de kinderen meteen op onderzoek uit. Ook zij voelden zich meteen thuis volgens mij. Max hervond zijn achtergebleven speelgoed en heeft zich twee dagen prima vermaakt. Janne wilde meteen (om half 9 's ochtends) naar haar vriendinnen om de hoek. Nou, een beetje vroeg is het wel hoor, nog even een uurtje wachten. Die hebben we dus drie dagen niet meer gezien! Toen het vriendje van Max ook eenmaal terug van vakantie was, was hij ook vertrokken ;-)

Maar op onze aankomst dag overdag hielpen opa en oma mee om de koffers uit te ruimen en een beetje orde in de chaos te scheppen. De wasmachine was zo blij dat die dacht halverwege maar eens te stoppen met pompen dus de mannen konden meteen aan de slag. Ik vond het al zo vreemd datmijn ouders de hele dag bleven en mee wilden eten. (oma had boerenkool met verse worst gemaakt). En ook de koelkast zat vol met spullen waarvan je denkt ze niet echt als eerste nood nodig te hebben, en ook stond er een doos met chips en drank in de keuken. Hmm, moeders kennende is dat niet zo heel vreemd, maar er ging echt geen lichtje branden. Toen we 's avonds aan het eten waren kwam er iemand door de berging naar binnen met een wel heel bekende stem. Huh?? Vrienden helemaal uit Goes, wat moeten die hier? Toevallig in de buurt wat lief, maar meteen daarna kwam de bekende lach van mijn vriendinnetje voorbij en toen viel het kwartje. Mijn ouders zaten in het welkomsfeestje complot!! Suprise!! Ik was helemaal van mijn stuk gebracht, wat leuk! Ook de kinderen en Ernst waren enthousiast. Zomaar op een doordeweekse werkdag. Wel hebben erg veel schik gehad en we vonden het heel erg leuk.

In de week erop moest Ernst al naar Duitsland om daar voor een nieuw project te gaan werken, niet echt gezellig voor ons maar ja we waren ook wel een beetje heel erg verwend het afgelopen anderhalf jaar dus we mogen niet klagen. We hebben in de weekenden veel geklust en ook een nieuwe fiets voor Janne gekocht op MP. Helemaal blij, want nu kon ze eindelijk door de wijk gaan fietsen op zoek naar vriendjes en vriendinnetjes, of zomaar om het fietsen. Want dat was toch wel iets wat de kinderen zeer gemist hebben. Max moet nog wachten tot a.s. vrijdag want dan komt de eerst vracht in Rosmalen aan. Waaronder dus zijn fiets en de tv, de Wii enz. Volgende week hopen we op de rest en kunnen we verder met de herinrichting van ons huis, en plannen maken voor de komende renovatie, verbouwing. Want dat ons huis nog niet helemaal klaar is moge duidelijk zijn. De buitenkant moet worden geschilderd, de schuifpui vervangen of gemaakt, nieuwe badkamer en keuken, dus trek die portmonnaie maar open. Tis dat ik weer begonnen ben met werken, anders had het een 5 jaren plan geweest, als het dat al niet alsnog wordt. We hebben ook nog een joekel van een tuin (voor ons doen) die langzaamaan aan het afsterven is. Tja, ik praat er ook niet genoeg tegen....;-)

Mijn eerste werkdag was erg leuk. Hoe verbazingwekend het toch is te constateren dat ik het allemaal nog wel kan. Nou, ja dat ik het praktisch gezien nog wel kan, dat mog ook wel na 22 jaar ervaring. Maar het is toch maar weer afwachten hoe het uitpakt. Gelukkig is het vakantie tijd en draaien we maar 50%, en kan ik dus lekker rustig aan beginnen. Het was wel wennen om weer drie dagen te werken maar ook wel weer heel leuk. Eens kijken hoelang ik dat nog vind ;-) De kinderen gaan naar de buitenschoolse opvang en zijn er nu twee hele dagen geweest en ook zij hebben het erg leuk gehad. Gelukkig maar, want dat is ook altijd maar afwachten. Dus na twee weken thuis te zijn kan ik concluderen dat we een soepele terugkomst hebben en we voelen ons redelijk thuis in Nederland. De school in Kl is gisteren weer begonnen en dat voelde met name voor Janne wel een beetje vreemd aan. Zij mist het leventje daar wel geloof ik, maar doet erg haar best om ook hier weer haar draai te vinden. Ik hoop dat dat beter gaat wanneer ze ook hier weer naar school mogen. Dussss..we zijn er weer. De meesten hebben we ook al ontmoet opopa's verjaardagsfeestje en dat was ook leuk. Nu nog de rest van de collega's, en de school en dan zijn we helemaal thuis.

Zo en dan komen we nu aan het echte einde van dit weblog. Ik zal het er nog een tijdje op laten staan, en misschien dat ik nogéén keer terug kom met een (beknopt) overzicht maar daar moet ik nog een keer echt goed voor gaan zitten. Velen van jullie hebben al aangegeven dat ik de verhalen moet bundelen en uitgeven, maar ook daar moet ik nog eens goed over nadenken.

Heel erg bedankt voor het lezen en de leuke reacties op ons weblog. Ik heb het in ieder geval heel erg leuk gevonden om het te schrijven, zeker wanneer je merkt dat het gewaardeerd en in grote getalen gelezen wordt. Het is voor ons in ieder geval een leuk aandenken, en wie weet komt er weer een keer zo'n uitdaging op ons pad. You never know......

Bedankt, graag gedaan en tot ziens allemaal!!! :-)))