Afgelopen donderdag en vrijdag waren de kinderen vrij van school vanwege de Teacher-Parent conferences. In Nederland heet dat een 10 minutengesprek of rapportbespreking, maar hier doen ze het anders. Ze trekken er zowieso 30 minuten voor uit. En dat is onder andere de reden dat het overdag ingepland staat denk ik. Als je voor 600 leerlingen ieder een half uur uittrekt ben je inderdaad 2 dagen bezig. Als eerste was Max aan de beurt. Hij moest aan ons vertellen wat hij allemaal gedaan heeft op school, waar ze zich mee bezig hebben gehouden en wat zijn aandeel daarin geweest is. Ook vertelde hij wat zijn doelen waren die hij zichzelf heeft moeten stellen. Onder andere dat hij meer engelse boeken wil lezen om zoveel mogelijk punten te halen waardoor hij zijn klas helpt sneller tot de vereiste 2700 leespunten te komen. En de winst in hun grade te behalen. Na Max' verhaal, waarvan ik echt heel erg onder de indruk was, hoe goed engels en hoe makkelijk ook hij tegen ons sprak, mocht hij weggaan en vertelde zijn leerkracht ons ook nog even hoe ook hij erg onder de indruk was van Max' prestaties! Normaal heeft een leerling ruim een jaar tot anderhalf jaar nodig om het engels zo goed te beheersen dat ze eigenlijk geen hulp meer nodig hebben om net als native speakers de opdrachten te voltooien. Max heeft dat in 9 maanden gedaan waarbij ook nog eens twee maanden vakantie zit. Je begrijpt dat wij hier erg trots op zijn. Daarna mochten we naar de leerkracht van Janne. Het eerste wat hij zij was dat we Janne niet mochten proberen te veranderen. Hij werkte graag met haar en ze was een grote aanwinst voor de rustige klas waarin ze zit (volgens hem dan he). Ik moet er wel bij zeggen dat er een grote grijns op zijn gezicht stond. Alsook op die van de meneer die erbij zat en zich voorstelde als de ESL teacher (english second languages) van Janne. Ook hij kon haar enthousiasme enorm waarderen, maar het blijkt ook dat Janne hard werkt en zichzelf (en anderen) probeert uit te dagen. Ook zij heeft het engels erg goed opgepikt en ook zij spreekt en leest bijna als iemand die engelstaligis. Dus ook daar kunnen we alleen maar trots op zijn. Ook Janne heeft haar eigen doelen opgesteld en een daarvan was dat ze gaat proberen om haar hand op te steken alvorens ze door de klas begint te roepen, ha,ha. Lijkt mij een nobel streven ja. Conclusie: we hebben twee geweldige kinderen die goed hun best doen en goed presteren!! En daar zijn we erg trots op.

Het voordeel van twee dagen vrij zijn is dat je weer eens wat kunt ondernemen. Helaas zat er een lang weekend niet in want de kids hadden twee kinderfeestjes, eentje op vrijdagmiddag en een op zondagmiddag. Maar moeders was zo goed om Ernst om 7 uur naar zijn werk te rijden en daarna in de catacombes van de twin towers in de rij te gaan staan wachten om 3 van de 1200 te vergeven kaartjes te bemachtigen om op de skybridge te kunnen. Ik stond daar dus al om half 8 en om half 9 ging het loket pas open. Maar totdat het zover was hadden zich al wel in totaal zo'n 300 mensen in de hal vergaard! Uiteindelijk stond ik in de goede rij en was ik vrij snel aan de beurt. Aanvankelijk leek het er een beetje op dat je maar 1 kaartje per persoon mocht meenemen en dat je dus met je hele familie in de rij moest staan. (kom je dan achter nadat je er al een uur staat te niksen) maar gelukkig was dat niet zo en konden we om half 11 de brug op. Eerst terug naar huis gereden natuurlijk om te ontbijten en de kinderen op te halen. Ohhh wat was het spannend. En toen om een uurtje of kwart over 11 stonden we dan eindelijk met zijn drieen op die beroemde skybridge tussen de Twin Towers! Zo dat kunnen we ook weer van ons lijstje af strepen. Daarna nog wat souveniertjes gekocht en een kadootje voor de jarige job. Om half 4 (dat uiteindelijk toch weer 4 uur werd, ik zeg niet waardoor) naar het feestje waar we het erg gezellig hebben gehad en pas om 22.15uur weggingen. Ondertussen was Ernst ook nog met de taxi gekomen.

Zaterdag werd een soort van relax en rust dag met op het einde een gezellige avond met zijn tweetjes in de stad. Natuurlijk lekker eten en daarna wat slenteren en een beetje swingen in de Rum Jungle waar een afrikaanse band stond te spelen.

Zondag hadden we mee gekunt naar de grand prix GP Moto ware het niet dat de kinderen eerst moesten hockeyen en daarna naar een kinderfeestje, dus dat werd lastig.En zo hebben we dus en de autoraces en de motorraces gemist hier in KL. Maar voor de autoraces hebben we nog een keer de mogelijkheid tenzij het weer in een vakantie(weekend) valt. Ach zo'n must is het nou ook weer niet hoor. In Nederland gaan we ook niet naar Assen of Zandvoort en dat is net zover rijden als dat het hier zou zijn.

Nou dat was het wel weer voor deze keer. En nog 18 nachtjes slapen en dan komt oma!!!