Zondag 19 december was de dag dat we om 17.55 uur naar Nieuw Zeeland gingen vliegen!! Iedereen was erg excited en kon niet wachten totdat het tijd was om met de taxi (nummer via een vriendinnetje gekregen, bleek een goeie dus misschien vaker gebruik van maken) naar het vliegveld te gaan. Gelukkig zijn de winkels in KL ook op zondag open en konden we nog op de valreep een nieuwe batterij voor de laptop kopen. Dat hadden we zaterdag al geprobeerd maar zoals altijd moeten we 2 keer naar Low Yat (elektronica tempel van KL) en dat lukt nooit op 1 dag (en heb ik dan ook geen zin meer in) terwijl het hemelsbreed maar 2 kilometer van ons vandaan is, te druk op de weg. Daarna moest knabbeltje nog naar het logeeradres gebracht worden en moesten we de koelkast nog leeg eten tijdens de lunch. Eindelijk was het tijdstip daar, de koffers in de taxi en gaan.

Na bijna op tijd vertrokken te zijn vanuit Kuala Lumpur op weg met air Brunei naar, je raadt het al, Brunei. Mooi vliegtuig met ruime plaatsen en lekker eten. De vlucht duurde twee uurtjes en was goed te doen. Daarna moesten we anderhalf uur wachten op Brunei airport alwaar we een gezin herkennen van school. Blijken zij nieuw zeelanders te zijn die naar huis gaan en nog een paar leuke tips hadden gegeven. Met een joekel van een vliegtuig ( ten opzichte van waar we hiervoor mee gevlogen hebben, 3-4-3) en met beenruimte en een eigen tv schermpje voor je in de stoel gingen we op weg naar Auckland. Na een vlucht van ruim 10 uur; ik heb niet al te best kunnen slapen en was verslaafd geraakt aan het spelletje bejeweld (of zoiets), komen we om 12 uur ‘smiddags aan in Auckland, het noorder eiland van Nieuw Zeeland. Hè,hè dat was me ff een lange zit maar we kunnen niet wachten om naar buiten te gaan om de camper op te halen. Maar eerst nog langs de douane,waar de meneer van de invoer toestanden ineens Nederlands gaat praten en ons vraagt of er wandelschoenen in onze baggage zit. Ik zeg nog voor de grap 'nee die heb ik aan, zijn te zwaar in de koffer' blijkt het hem ernst te zijn. Wat kan er nou mis zijn met je wandelschoenen in je koffer? 'Nou mevrouwtje, als daar modder onder zit krijgt u een fikse boete' Huh? Daar heb ik nog nooit van gehoord maar ik ben maar een - greetje uit de polder- dus ......Maar goed op naar de telefoon om te laten weten dat we er zijn.

Eenmaal opgehaald door het camperverhuur bedrijf en uitleg gekregen te hebben over het reilen en zeilen met zo'n ding (gelukkig hebben we in Canada onze vuurdoop al gehad dus dit verliep allemaal vlekkeloos) konden we op weg. Dachten we. Bleek (natuurlijk) dat we een internationaal rijbewijs moeten hebben en die was nou net twee maanden geleden verlopen (we rijden in Maleisie ook al illegaal). Ze konden wel twee vertalingen voor ons maken maar dat kostte dan wel 2x40 dollar. What ever, het zal toch moeten anders kunnen we niet weg. Het duurde ruim een uur om dat voor elkaar te krijgen en in de tussentijd hebben we alvast wat boodschappen gedaan in de buurt. Wat voelt dat stiekem toch anders zo tussen ‘witte' mensen, al is dat ook niet helemaal waar want de helft van de inwoners is Maori of een mix ervan. Maar goed, we voelen ons niet echt toerist. Voor hetzelfde geld zijn wij ook eilanders. Een simkaart gekocht en boodschappen gedaan en betalen maar. Oeps, dit is geen Maleisie meer. Het prijskaartje is aan de forse kant. Dat wordt nog wennen hier. Ondertussen hebben we de camper mevrouw gebeld dat ze ons mocht komen ophalen. Dat duurde iets langer dan gepland en het halve uurtje dat we daar op de parkeerplaats hebben gestaan beloofde niet veel goeds voor de Nieuw Zeelandse mensheid. Tjonge jonge, wat daar allemaal voorbij kwam.....Ten eerste ben ik met al mijn extra kilo's hier een biafra kindje en het IQ van de gemiddelde zeelander is hopelijk vele malen hoger dan wat er hier voorbij kwam sjokken. Het prototype houthakkersblouse en cowboyhoed, of afgeknipte spijkerbroek met sokken in sandalen en een hele vieze (30 jaar oude) pet met T-shirt waar de gaten in vallen en ongeschoren kin wordt hier wel in stand gehouden. En meestal ben ik de enige die dit soort dingen opvalt maar als Ernst het al gezien heeft dan is het echt heel erg. G'day mate.

Met de camper en twee uitgelaten kids op weg naar een camping 20 km ten noorden van Auckland. Door alle toestanden met dat rijbewijs duurde de start wat langer dan gepland en zijn we vanaf dag 1 al genoodzaakt de route aan te passen (niet dat we die al hadden maar toch). Het was niet koud maar het begon al wel een heel klein beetje te regenen. Nadat we, na 3 rondjes Auckland, eindelijk de brug hadden gevonden waren we zo op de camping in Orewa aan zee. Daar voor het eerst echt buiten gegeten en geslapen dat we hebben. In een klap de jetlag voorbij, da's fijn. 'S Ochtends buiten ontbeten (de kinderen vonden het te warm en gingen liever binnen zitten! NZ heeft al in geen 2 weken de zon gezien en wij vinden het eerste zonnetje van hun zomer te warm....) gebadmintond en op de trampoline gesprongen (kinderen dan hè). Daarna hielp Max (hoe kan het ook anders) mee met alle slangen, kranen, knopjes en deurtjes goed af te sluiten alvorens we op weg konden naar Waitakere Ranges National Park aan de westkust net boven Auckland.

De rest komt nog. We hebben gelimiteerd internet bereik dus het duurt ff voordat er weer iets kan komen. Het volgende relaas eindigt geloof ik heel raar en is iet wat aan de lange kant maar dat wordt wel verandert als we weer thuis zijn,okee?