Thaipusam is een jaarlijks terugkerend Indiaas Hindoe feest waarbij hindoes zich blootstellen aan zelfkastijding, pijn en trance. Hiermee willen zeLord Subramaniam een eer bewijzen. Dit bestaat uit een soort klankschaal met deksel waarin melk zit die op hun hoofd gedragen wordt (als je te moe wordt mag het ook in je arm). Maar het staat vooral bekend om de traditionelealtaren (kavadi's) die op de nek van (meestal) een man over een bepaald traject gedragen worden en vooral niet te vergeten, de pinnen en haken die door lip, wang, borst of rug geslagen worden. In Maleisie hebben ze de Batu Cave dat alstoneel dient. Officieel begint de route vanafdehindoeistische Sri Mahamariamman tempel die in Chinatown staat op zo'n 15 kilometer afstand van de Batu Cave. Maar eerlijk gezegd heb ik geen idee of er een speciale route is afgezet waarlangs de soort bedevaart gangers langs komen. Wij zijn dus gister avond getuige geweest van dit spectakel (want dat is het toch wel hoor) en het voelde op een gegeven moment een beetje aan alsof je de wandelaars van de Nijmeegse vierdaagse binnen haald die over de weg der Gladiolen met het einde in zicht ook nog even de 272 traptreden omhoog moeten alvorens ze hun einddoel bereikt hebben. Met name mannen met haken in hun rug waar appels en sinaasappels aan hangen of belletjes. Sommigen met lange touwen aan die haken waar iemand aan loopt te trekken en te hangen. We hebben zelfs iemand (en volgens mij was het een vrouw) gezien die helemaal behangen was met bloemkransen en zowel in haar rug als borst haken met touwen had. Er werd dus van voren en van achteren getrokken. Of ze uiteindelijk na een ronde over de fly-overs de trappen nog gehaald heeft weet ik niet want in het begin kwam ze al geen meter vooruit. Misschien loopt ze er nu nog?

Ik moet de kids ophalen ben zo terug.....

Daar ben ik weer. Waar was ik...o ja enge taferelen. Nee hoor ik als operatie assistent moet wel ergens tegen kunnen, dus ik vond het niet jakkes maar meer van:' waarom doen ze dit in g..snaam?' wat mij ook verbaasde was de conditie van verschillende mensen die de trap op gingen. Nou hoef je van mij niet te rennen hoor maar een paar keer oefenen voordat je aan dit hels karwei gaat beginnen lijkt mij geen overbodige luxe. Zelf ik kon voor de derde keer die trapen op. Welliswaar zonder altaar op mijn nek maar daar heb ik het ook niet over. Ik zou het ook nog wel met een kommetje melk op mijn hoofd kunnen (denk ik) zonder daarvoor in trance te moeten zijn. Kijk als je met al die pinnen in je lijf als een os die trap op moet dan snap ik dat dat heeeeel vermoeiend is en dat het wel handig is als je dan in trance bent, maar 'gewoon' een bakje melk naar boven brengen? Ik zal het wel niet helemaal goed zien. Desalnietemin is het voor velen een hele prestatie, begrijp mij niet verkeerd.

Ik zal snel wat ruimte maken voor de foto's want ik neem aan dat je die wel wilt zien. Het is in de avond dus de kwaliteit is niet om naar huis te schrijven met mijn 'wegwerp' digitaal cameraatje (tijd voor een nieuwe?) maar ik heb de beste eruit gepikt, dus heb nog even geduld. Ze zijn onderweg. Het was wel een hele ervaring die we hebben opgedaan. Het heeft heel veel voeten in aarde gehad om uiteindelijk toch te kunnen gaan maar we zijn heel blij dat het gelukt is. Ook weer een 'once in a lifetime'! Maartje bedankt voor het oppassen (mocht je dit blog ooit eens lezen en succes op de Perhentian eilanden)

Belangrijke mededeling!! Je hebt nog een week de kans om een prachtige reismet de KLMnaar Kuala Lumpur te boeken en dat voor maar 640 euro retour!! Dus mocht je zin hebben? Het logeerbed staat klaar.