Het is stil aan de overkant. Zowel hier als bij jullie gebeurt er geloof ik niet zoveel. Of ik vind het niet de moeite om het op het blog te zetten, of jullie denken dat wij niks meer willen horen over NL en het weer. Van de week, zondag, moesten de kinderen hockeyen en waarempel regende het die ochtend. Dat komt niet vaak voor hier. Meestal is het een stralende zonnige dag, maar nu bleef het de hele dag grijs en grauw en miezerde het de hele dag door. Meteen verschenen de klaagliederen op facebook van mede KL-lers. Wat ze in godsnaam de hele dag moesten gaan doen met de kinderen en opa's en oma's. Het schijnt nu opa en oma tijd te zijn onder de nederlandse gezinnen. Maar wij hadden juist heerlijk genikst! De kinderen speelden de halve dag boven met de lego en de playmobil (dat gebeurt niet zo heel vaak, helaas) of maakten huiswerk en speelden op de Wii. En ik achter de computer zoekend naar items die ik kon gebruiken voor mijn adressen boek met als thema Vervoer. Ik heb het nu kei druk met twee pagina's aan informatie te vinden die in 'de Flits' wordt gepubliceerd. Maar het is wel leuk om te doen hoor en het houdt me van de straat. Wij hadden dus even het idee dat we gewoon thuis in Rosmalen waren, maar dan wel bij een temperatuur van 26 graden (het is koud momenteel ;-)). Maar goed, we moesten ook nog kadootjes voor Janne haar verjaardag kopen en dat hebben we tijdens het hockey gedaan.

Maandag was Janne jarig en moesten we heel vroeg opstaan om haar alle kadootjes (ook die van opa en oma) te kunnen geven voordat de bus naar school vertrok. Op school heeft ze op (niet zelfgemaakte) stroopwafels getrakteerd en dat waseen enorm succes. Iedereen vond ze lekker (gat in de markt?) en wilde meer, meer en nog meer. Aan het einde van de dag had de maid speciaal voor haar aardappelen gebakken met kip enboontjes met mayonaise, mmmmmm dat was lekker. Ijs met slagroom na en haar dag kon niet meer stuk. Het kinderfeestje houden we nog een keer maar wanneer? Dat van Max moet ook nog gevierd worden maar we en hij weten niet wat te doen en wie uit te nodigen. Lastig is dat soms hoor. Maar dat komt allemaal wel goed een keer.

De borrel bij de ambassadeur was wel aardig, maar niet echt spectaculair te noemen. Zelfs de befaamde bitterballen heb ik 1x voorbij zien komen, en die waren niet eens lekker ook. Van Dobben bitterballen zijn blijkbaar heel beroemd maar ik vind ze niet echt om naar huis te schrijven. Het leuke was wel dat we op de fiets ernaar toe konden en dat trok natuurlijk de nodige aandacht, haha. De kinderen waren logeren bij Suus en E en de volgende ochtend zouden zij ze meenemen naar het schaatsen. Heerlijk de avond,nacht en ochtend voor onzelf om bij te komen van de drank. Zondag 23 januari dus geschaatst met zijn allen. Was weer leuk, vooral omdat het in je korte broek was! Ook de snert met echte rookworst was present dus dat was smullen. In de namiddag nog een chinese blouse voor Max gekocht in chinatown, alwaar een sateetje en lemon chicken met een biertje op het terras genuttigd werd. Leuk hoor, buiten op het terras eten. Dat heb je hier ook niet zo echt, vandaar dat wij er blij mee waren. Ik hoor jullie al denken; 'die zijn gestoord'.

Nu vallen mijn ogen dicht van de luiheid en met een half zieke Janne op de bank wil een tukkie wel lukken. Hier heerst griep en buikklachten en overgeven en ik heb Janne vandaag van school moeten halen omdat ze had overgegeven. Zo te merken is er niet echt iets ernstigs aan de hand maar ze ziet wel bleekjes al een paar dagen. Uitkijken dat we het niet allemaal krijgen, zou zonde zijn met chinees nieuwjaar voor de deur. Op naar de draken en leeuwen dansen en twee extra vrije dagen! Ik heb de maid gisteren een mooie nieuwjaarskaart met 88 ringgit gegeven. 88 schijnt gekluk te brengen dus ze was erg blij, getuige de sms die 's avonds laat nog binnen kwam.

Weltrusten.....