Nou dit keer maar weer eens een vrolijk verhaaltje want zo dramatisch is het hier natuurlijk helemaal niet. Ik werd even meegesleurd door de (voornamelijk) Nederlandse dames die zo'n beetje allemaal tegelijk in een dipje zaten. De een had er een hele goede rede voor, de ander liep gewoon te zeuren en weer een ander moest nog steeds aan de 'nieuwe' leefsituatie wennen. En ik ging daardoor ook nadenken en dat moet je nou net niet gaan doen. Eigenlijk is het afgelopen jaar een groot feest geweest!! Want ik durf te bekenen dat wij er als gezin alleen maar op vooruit zijn gegaan.Terwijl men (vrouwen) hier klagen over dat hunpartner (man dus) vaak laat thuis is en zo'n beetje met hun werkgetrouwd zijn, zie ik Ernst vaker dan ooit! De mannen moeten meer reizen dan voorheen, wat ik niet helemaal begrijp want je hebt toch ook een telefoon of teleconference of skype en email om maar een paar dingen te noemen. Nee, ze moeten voor 1 dag naar Singapore op en neer want dat kan echt niet via de telefoon. Hoezo bezuinigen. Al die zakenmensen die zomaar ff voor 1 of een paar daagjes naar god weetwaar moeten. Kun je nagaan wat dat kost! Maar goed ik dwaal af, typisch vrouwen heb ik vorig weekend van Guido Weijers gehoord. Ja daar zijn we naar toe geweest hier in KL. Hij was wel grappig, maar het is geen Youp, Bert, Najib of Jochem (die zijn te duur denk ik,hi,hi).

De vorige week zondag begon langzaam. De kinderen waren vrij van hockey (geen velden beschikbaar) en hingen dus lamlendig op de bank tv te kijken. Papa had de DS. Ik werd lichtelijk grijnzig want voor mij betekent weekend, ACTIE. Ik lig de hele week al op de bank te hangen (niet waar hoor, maar ik zou het kunnen doen) en wil in het weekend erop uit met de kids. Nou die kids willen dat allang niet meer. We hebben ze het eerste half jaar verpest denk ik. Zodra ze dewoorden :wandelen, shoppingmall, waterval, chinatown, iets doen horen dan schieten ze meteen in hun achteruit. 'Nee niet weer wandelen!! Het is veel te warm.' 'Ja dat is het al een heel jaar en daar zijn we nu toch wel aan gewend, is het niet?'Maar goed, het is alsof Ernst gedachte kon lezen en die stelde voor om naar het vlinderpark te gaan. Ikke 'ja leuk', de kinderen 'he nee, het is te heet en ik heb geen honger'. Het plan was om ook iets te eten in de buurt van dat vlinderpark. Wij toch op pad en na wat communicatiestoornissen en drie rondjes door het park gereden te hebben komen we aan bij het Hornbill Restaurant naast het Vogelpark (nee niet het vlinder park, dat is wel in de buurt maar daar gaan we straks nog naar toe). De kinderen wilden binnen eten met de airco, wij wilden buiten op het balkon met uitzicht op de rondvliegende vogels, onder een waaier. En wij zijn de oudste dus wij beslissen. Het werd dus buiten. En dat werd met toch spannend. Zaten we net aan ons drankje komt daar een joekel van een Hornbill (neushoorn vogel) aangevlogen die rakelings langs scheert om vervolgens boven ons op het perpex dak te gaan zitten. Naast mij verschijnt een reigerachtige die op de stoelrug plaats neemt. Daarna een vogel die op de tafel gaat staan en de frietjes wel heel aantrekkelijk vindt. Ik vond het wel leuk, maar de kinderen vonden het toch wel spannend zo dichtbij en gingen alhun bordjes verschuiven om een beter plekje te zoeken. Wordt zo'n zondag toch weer leuk. Hierna nog even door naar het vlinderparken daar zagen we heel wat verschillende soorten vlinders die we nog nooit gezien hadden. Mooi hoor. Werd ook dat nog interessant voor de kinderen. Kortom toch weer een leuk dagje.

Dinsdag ben ik nog samen met een NLer naar de BMW WTA Malaysian Open (tennis) geweest. Daar was ik nog nooit geweest (naar een officiele tenniswedstrijd) ondanks dat de Ordina Open bijna in de achtertuin wordt gespeeld. En dat was wel leuk om gedaan te hebben. Zelfs nog een stukje van de partij van Michaella Krajicek gezien, en nog wat andere partijen tussen qualifiers en top 40 speelsters. Nu weet ik wat ik niet goed doe! Je moet bewegen.....Oh dawissiknie, hahaha. Met de snelheid van mijn ballen zit het wel goed denk ik maar de plaatsing en de vastheid en het percentage eerste services en, en en .....het wordt nooit meer wat ben ik bang. Het doet me wel goed te zien dat ook toppers gaan grijnzen en de schouders laten hangen als het na 3x niet goed gaat. Ben ik niet de enige ;-)

Volgende week mag ik weer Hutspot maken voor Max' klas en meteen zijn werk bekijken (work share noemen ze dat hier), de week daarna hebben we rapport besprekingen van een half uur voor beide kinders (o wat zijn ze goed en slim en awesome, adorable and fun having them in my class enz.enz.). Het internationale Fest komt eraan, we gaan weer sjoelen en poffertjes bakken. En dan is het alweer half maart!! Help! Kan iemand de klok langzamer laten tikken, de tijdgaat veel te snel (ik weet het papa, voor jou nog steeds te langzaam XXX)

See you, Jumpa Lagi