En dan nu een greep uit het dagelijkse leven in Kuala Lumpur. Dit keer geen vakantie voor de verandering. Afgelopen week begon welliswaar met een vrije dag (Labourday) waarop we niks gedaan hebben. Hangen op de bank achter (of voor) de tv, DS, computer of boek. Een paar wasjes gedraaid en opgehangen en boodschappen gedaan. De maid was vrij en dus heb ik voor de vierde keer in anderhalf jaar tijd zelf stof gezogen ;-) Ja, ik kan het nog hoor. Dinsdag ochtend gingen de kinderen om 7 uur in de ochtend met de bus naar school, Ernst met de fiets naar zijn werk. Enzelf moest ik om acht uur in het park zijn om mijn bootcamp training te volgen, samen met negen andere moeders van school. Wij hadden bedacht dat dat wel leuken goed zou zijn voor ons ouderen, maar de praktijkleert dat het alles behalve leuk is. Ik heb me toch een hekel aan oefeningen die 1 minuut duren, twintigseconden rust en weereen minuut kniebuigen (wel 90 graden!). En na drie ochtenden blijk ik niet eens de enige tezijn die alleennog maar komt omdat ik ervoor betaald heb ;-). Daarnaom half tien op de tennisbaan staan voor mijn wekelijkse uurtje 'hoe leer ik mezelf in bedwang houden meteen racket in mijn hand'. De derde helft besteden mijn personal coach en ik aan diepgaande gesprekken en/of uitwisselen van kennis en meningen. In dit geval moest ik eerst goed bedenken of het onderwerp, 'Hij die niet genoemd mag worden', hier wel gepast was. Het is tenslotte toch een moslim land. Maar mijn trainer is van oorsprong een chinees dus het leek me redelijk safe het onderwerp aan te roeren. Voor de rest is het verdacht stil op facebook omtrend dit onderwerp, je hoort en ziet er niemand over schrijven. Ook hier in Kuala Lumpur heeft niemand het er over. Daarna om half een lunchen met vrienden waarvan familie op bezoek was, in Brickfields, Maar goed, de kinderen zijn hard aan het oefenen voor hun optreden van donderdag. Janne heeft volgende week alweer haar laatste Taekwondo examen en gaat op voor de blauwe tip! Op woensdag moet Max naar de Nederlandse school na zijn dag op de internationale school en dit keer was het niet mijn beurt om taxi te spelen. Janne mag dan met de bus naar huis ipv met ons mee naar de Bontekoe, en dat is natuurlijk veel leuker. Rond half zes is het dan tijd om naar de andere kant van de stad proberen te komen om Max weer op te halen. Dat is nog een hele kunst vooral als het regent. Want dan ligt het verkeer helemaal plat. Nou kan het ook wel heel hard tekeer gaan hoor, maar dit keer niet en was het dus gelukt op tijd te komen. Donderdagochtend uitslapen voor mij en daarna een boodschapje en de halve dag achter de computer hangen. Wasje draaien, boekje lezen en wachten tot iedereen weer thuis komt. Dit keer is dat op tijd want om half zeven moeten de kinderen alweer op school staan voor hun performance. Max dus gamelan en blokfluit en Janne in het koor. Dat was heel leuk en weer tranentrekkend, althans bij mij dan. Dan moet ik toch weer denken aan mezelf dat ik dat allemaal niet gedurfd heb vroeger en dat onze kinderen dat toch maar weer mooi doen. Gaan ze in Rosmalen ook nog de aulavieringen (2x per jaar optreden met de klas voor de andere klassen) afschaffen, dat is zonde want het helpt zeker om plankenkoorts tegen te gaan denk ik. Maar goed, het was dus erg leuk. Vrijdagochtend weer niet echt veel te doen. Maar de middag stond in het teken van de receptie bij de ambassadeur naar aanleiding van Koniniginnedag. Een beetje mosterd na de maaltijd, maar in dit geval konden we die goed gebruiken voor de bitterballen die geserveerd werden! Hmmm lekker hoor. Voor het bijna eerst in mijn leven haring gegeten, en die was ook errug lekker. Maar ja na een paar biertjes smaakt alles wel, hi hi. We waren op de fiets gegaan omdat de ambassadeur om de hoek woont, maar we moesten hem wel uit het zicht parkeren. De hele straat stond vol DC auto's (diplomaten nummerbord) dus je kunt je al een beetje voorstellen wat voor mensen er daar door de tuin liepen. We hebben nog gesproken met een advocaat en een hoge piet uit Nieuw-Zeeland, jaja we horen helemaal in de scene hoor. Om een uurtje of zeven weer naar huis om de oppas op te vangen. We hadden nog een verjaardagsfeestje in een bar (aan de andere kant van de stad) en de kinderen moesten nog eten dus.... De oppas was deze keer wel op tijd en dus eerder dan wij. De kinderen aan de pasta en wij in de taxi naar Sri Hartamas voor een overheerlijk potje bier. Het feest was heel gezellig. Veel gedanst en iet wat teveel gedronken, maar we konden de taxichauffeur nog precies vertellen hoe hij naar ons huis moest rijden dus het viel wel mee. Wil Ernst eenmaal thuis de wekker op zijn telefoon zetten voor de volgende dag (Janne moest op zaterdag naar de Bontekoe om half negen!) is zijn telefoon weg. Twintig keer naar dat ding gebeld maar nergens te horen. Sh.t die ligt vast nog op de achterbank van de taxi, of erger nog gejat uit zijn broekzak, op dat feestje! Grrr...Ondertussen hebben we overal het wachtwoord van veranderd, je weet het maar nooit...Die zien we nooit meer terug. Zondag, vandaag dus stond in het teken van hockey om tien uur en daarna vanaf twee uur in het zwembad (Max en Ernst dan) om de geleerde theorie van het duiken in de praktijk te brengen. Wat zeg je me nou? Ja, Ernst en Max zijn nog ff snel hun duikbrevet aan het halen. Althans dat hopen we dan, maar na een succesvolle oefensessie van ruim drie uur ziet het er naar uit dat ze het met gemak gaan halen. O ja, en dan was het ook nog moederdag vandaag..... De knutsel en freubel dingetjes zijn uitgebleven als ook het ontbijt op bed, daar tegenover stond wel dat het ontbijt en de croissantjes in de middag wel lekker klaarstonden voor mama. En dat is dan toch wel weer lief.

Alle mama's nog een fijne moederdag toegewenst!!