Pulau Penang
We zijn weer veilig 'thuis'aangekomen. Ik zalmaar meteen beginnen met het begin van de reis.Ik weet niet hoe het komt maar op de een of andere manier treffen wij het steeds (of trekken we ellende aan,kun je er ook van maken). We zijn nog niet 1 minuut op de enige echte snelweg die Maleisie heeft of we staan, samen met al die anderen honderduizend auto's die ook richting het noorden willen, in een file van heb ik jou daar!! Na anderhalf uur rijden zijn we al wel 15 km verder gekomen en we besluiten dan ook om, waarschijnlijk samen met 20 duizend andere auto's,de'oude'weg naar het noorden te nemen (1). Wij hebben nl altijd de pech dat die andere rij in de supermarkt sneller gaat en als je dan van rij wisseld...........Nou dat gebeurde dus ook op die snelweg en misschien ook wel op de 1. Maar dit keer hebben we geluk! Het rijdt in ieder geval door en we zien nog eens wat prachtige natuur! Uiteindelijk ligt de gemiddelde snelheid toch nog rond de 70 km per uur,en dus sneller dan op de highway. Tot we het eerste echte dorpje tegenkomen. Waar al die auto's vandaan komen is mij een raadsel,maar ook hier staan we ineensvanuit het nietsin de file. Zouden al die andere 80 duizend mensen nu ook gedacht hebben 'we nemen de oude weg'dat gaat vast sneller? Er zijn er die meteen omdraaien en terug de 1 op gaan. We zitten in dubio.Als wij dat doen zul je zien dat het hier dadelijk gewoon weer rijdt en staan we daar weer in de file. We besluiten om toch maar netjes in de rij te blijven.Wat uiteindelijk toch de beste keus is geweest! Hoera,het was maar een stoplicht.Na dat verkeerslicht (want zo heet het in echt nederlands) reed het weer,en waar iedereen nou weer zo snel naar toe is gegaan weet ik niet maar we waren nog maar met een handje vol auto's over die verder hun weg op de 1 gingen. Na vier keer een stevige bottleneck gehad te hebben en een behoorlijk groot ongeluk gezien te hebben en twee keer langs de highway gereden te hebben waarop te zien was dat het daar weer reed,hebben we toch maar weer de stoute schoenen aangetrokken en de gok gewaagt om verder te gaan op die highway. Met succes,we konden er de vaart in zetten en na nog eens 3 uurtjes rijden komen we aan in ons super de luxe (voor ons doen dan) hotel aan het strand.
Spullen uitgepakt en ff heerlijk gedouched. Daarna aangeschoven aan het lopend KoreaansBBQ buffet.Wat een uitkomst. Ik ga thuis ook voortaan alles in buffet vorm op tafel zetten. Geef de kinderen een bord en ze eten meer dan dat ze ooit gedaan hebben! Max ging zelfs haaienvinnensoep proberen! Ook 's ochtends hadden we een ontbijtbuffet.En ook daar aten de kinderen meer dan ooit. Gebakjes,omelet,boterham met nep jam,rijst met vlees,gekookt eitje,joghurtmet cornflakes,vers fruit enz. We hoefden voorlopig niet te lunchen na zo'n ontbijt.
Rond een uurtje of 11 op weg naar een van de grootste chinese tempel van Azie. Nou,ook daar waren wij niet de enigen in! Het is o zo fout om op de eerste dag van chinees nieuwjaar naar een chinese tempel te gaan! Niet dat het daar nou zo heel druk was maar de weg ernaar toe wel. Dwars door de stad,met krioelstraatjes op het einde,waar dan ineens een parkeerplaats is die nog plek zat heeft! Onbegrijpelijk. Nou we er toch zijn dan ook nog 'even' met het treintje naarhetimmense beeld van de godin van Barmhartigheid in het brons. Wel 20 meter hoog denk ik. Heen en terug naar de tempel moest je door een heel smal straatje met aleen maar winkeltjes en stalletjes.Wel overdekt gelukkig want het was bloedheet,maar daar moest door Max eindelijk het kadootje voor Janne gekocht worden (van zijn eigen zakgeld). Het werd een automatisch bellenblaas pistool. Nu we toch in de buurt waren.Konden we ook nog wel 'even' naar het treintje naar de top van de ruim 800 meter hoge bergje. Nou,dat werd dus niet even.Je kon de auto hier dus echt niet parkeren en het was heet en heel erg druk.Dat gaan we dus niet doen. Weet je wat, we gaan naar het strand. Ik heb nu wel genoeg van al die mensen. Je onderneemt een ding en je bent meteen een halve dag verder. Eenmaal op het strand word ik weer rustig. Het feit dat de handdoeken alle stoelen bij het zwembad bezetten doet me al niks meer. Dan maar op het strand in de brandende zon.Ja er zijn wel parasolletjes maar die staan naast de ligbedden die in de schaduw staan.Handig toch?
Reacties
Reacties
Héérlijk verhaal. 's ff gauw naar de foto's kijken! Ben benieuwd! Groetjes Jos
Hee familie Visser!
Wat leuk, die blog. En wat een leuke verhalen en foto's in een eigenlijk nog korte tijd! We gaan het zeker allemaal volgen.
Maak je over die heerlijke sneeuw hier geen zorgen, die is inmiddels wel weg geregend. En ook die Olympische Spelen zullen we grotendeels moeten missen hoor, als je live wil kijken moet je toch echt uit bed 's nachts. Dus ach, wat is het verschil nu eigenlijk tussen KL en Home Sweet Sparrenburg??? Nog even en wij rennen ook in onze bikini's rond (uhum).
Groetjes van Corina, Janneke en de rest uit jullie straat.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}