Allereerst wil ik even 1 regel stilte ter nagedachtenis aan Wendy,die vandaag 37 jaar zou zijn geworden.

Ik zag dat ik alweer een maand verder ben op ons weblog! Wat vliegt de tijd toch, when you're having fun. Nou zal het in de loop der tijd wel minder worden met de verhalen denk ik. Dus geniet er maar van zouik zeggen. Doen wij ook. Gisteren ben ik weer nieuwe winkels gaan ontdekken in een Mall niet ver van ons vandaan. Daar waren we een keer langs gereden toen webinnendoor naar huis reden. Het leek vrij nieuw en rustig, dus ik dacht daar moet ik zijn. Het was inderdaad heel rustig maar dat was niet zo gek want ze waren nog niet open. Ha,ha. Ik ben een keer ergens te vroeg, dat komt niet vaak voor! Gelukkig maar 5 minuten dus het duurde niet lang voordat ik rond kon gaan kijken. Er was een hele grote supermarkt, een soort C&A, wat kleinere zaakjes en heel veel eetgelegenheden. Het lijkt wel of ze denken dat er teweinig gegeten kan worden door iedereen. Waar je ook komt, je zult niet doodgaan van de honger! Maar om nu om 11 uur al aan de rijst met hete saus te gaan beginnen lijkt met niks, heb net geroosterde boterhammetjes achter mijn kiezen. De Maleiers eten hier trouwens wel de hele dag door. Ineens bedacht ik me dat ik wel weer eens die irritante grijze haren kon weg laten werken bij een kapper. Het enige probleem is hoe en welke kleur het dan moet zijn. Daar heb ik in Nederland al de grootste problemen mee, om uit te leggen hoe ik het wil hebben en welke kleur het dan moet worden, laat staan in het Engels! Nou had ik een kapper gevonden en op hoop van zegen naar binnen gegaan. Het werd bruinachtig met highlights (moeilijk woord zeg?). Nou voordat de eerst lik verf erop zat waren we een half uur verder. Vraag me niet wat ze in de tussentijd allemaal gedaan hebben want dat weet ik ook niet. Wat ze wel hadden vond ik heel handig. In plaats van je nek te breken in zo'n harenwasbak hadden ze net onder je achterhoofd een vierkant plateau in de wasbak waarop je hoofd dan relaxed lag. Ja soms hebben ze ook hier handige dingen, dat moet ik toegeven. Maar goed de highlights en de kleur werden erop gesmeerd (duurde een uur) en daarna een half uurtje wachten op het resultaat. Ik had een boekje bij me dus die tijd was wel te overbruggen. Er was verder niemand in de zaak en ik kreeg ergens halverwege de behandeling de indruk dat ze dit nog niet zo vaak gedaan hadden. En omdat het niet druk was stonden ze met zijn tweeen aan mij te frunniken. Als ik vroeger ergens een hekel aan had was het wel frunniken.Maar tegenwoordig kan ik het goed hebben hoor. Ik miste alleen nog iemand die mijn vingernagels deed en iemand die mijn voeten masseerde:-) Na een drie kwartier heb ik zelf maar even aangegeven dat het mij wel tijd leek. Anders had ik nu groene haren gehad denk ik. Eigenlijk wilde ik het nog een beetje in model laten knippen maar was er zelf nog niet uit hoe, en eerlijk gezegt durfde ik dat ook niet meer zo goed. Uiteindelijk heeft de jongeman overal de puntjes van bijgeknipt en achter wat uitgedund. Toen begon het grootste feest. Met twee man tegelijk je haar fohnen. Nee, dat is lachen. Met zo'n rolkam en dan strak naar binnen in een bolletje fohnen. Nou, als ik ergens een hekel aan heb dan is het mijn haar heel netjes in een bolletje naar binnen gefohnt. Maar nu kon ik er wel stiekum om lachen. Geen hond die mij hier kent. In Nederland had ik echt niet zo naar buiten gelopen,maar hier ach. Voor het eerst had ik van die shampoo- reclame- haar waarmee je kunt wapperen. Niet dat het zo lang is,maar blijkbaar kan ook ik stijl haar hebben. De kinderen zagen meteen dat ik naar de kapper was geweest en vonden het mooi! Ach kinderen......

Na een aantal webcam babbels met opa en opa ging de telefoon. Nou was het net weer gaan regenen en onweren en Ernst had het laatste verhaal gelezen, over het niet bellen naar vrouwtje lief, denk ik. De treinen reden niet (waar heb ik dit vaker gehoord?) of ik hem wilde ophalen. Ik op weg naar zijn kantoor. Nou nogeen dingover het verkeer en dan houd ik er echt mee op! Wanneer het hier regent weten ze waarschijnlijk niet meer wat ze moeten doen, alsof het hier nooit regent?!? Maar in ieder geval het verkeer loopt nog vasterdan vast, en wat normaal een minuut of 10 rijden is duurde nu toch alweer gauw 25 minuten. Eenmaal bij Ernst zijn kantoor aangekomen, regende het ondertussen echt hele emmers water tegelijk ipv een druppel. Maar hij stond er niet.....Huh? Ik was in de haast mijn telefoon vergeten en kon hem dus niet bellen. Ondertussen werden de bewakers alweer zenuwachtig want ik stond natuurlijk op een plek geparkeerd wat niet mocht. Normaal staan ze dan meteen naast jeop een fluitje te toeteren maar ik had het geluk dat het regende. Zie ik in mijn ooghoek een verzopen katje met een halve paraplu aan komen lopen over de parkeerplaats. Met het water aan zijn enkels en drijfnat stapte Ernst in. Gade geslagen door de menigte die netjes onder het afdak bleven staan wachten en die het wel ammusant vonden, zo te zien. Gelukkig zagen wij er ook de humoer van in en reed ik met een sexy blom naast me (met ontkleed bovenlijf) naar huis. Op naar de warme kachel zou je denken, maar in dit geval naar de lekkere airco en een droog shirt en korte broek.

Heerlijk, het gaat weer sneeuwen bij jullie!