Op dinsdag 9 maart waseen educatieve trip gepland voor de klas van Max. Ze hebben het in de klas overEco (systeem) en dus ook over de jungle en wat dat ons te bieden heeft. Hiervoor waren natuurlijk, net als in Nederland, moeders nodig die mee gingen om de meute in bedwang te houden. Nou wist ik dat er tijdens die trip ook een boomtoppentouwbrugtocht (leuk voor scrabble) op het programma stond. Wat natuurlijk heel aantrekkelijk klinkt. Alleen weet ik toevallig dat de route naar die boomtoppen (het woord zegt het al, toppen) nogal heftig is. We waren daar al eens eerder geweest met onze kinderen, maar waren toen te laat. De touwbrug was al gesloten (midden op de dag?!). Ik had er al een aantal nachten over kunnen slapen en dacht, ach what the hell. Ik ga gewoon mee. Leuk voor Max. Nou stond ik 's ochtends op de afgesproken plek bij de ingang van het FRIM park. (ben de betekenis van de afkorting ff kwijt, maar vind ik nog wel een keer). Extra vroeg op gestaan (heel moeilijk voor mij) en ruim op tijd (lukt ook niet altijd) stond ik daar dus te wachten. Rond 9 uur niemand bekends te zien. Toen kwam er een grote bus voorbij met twee auto's erachter die gewoon zonder blikken of blozen doorreden naar de slagboom. Zou dat de bus zijn? Ik ga er maar achteraan anders ben ik ze helemaal kwijt.De mevrouw voor mij leek verdacht veel op de moeder van het nedelandse meisje in Max' klas (gezienbij het kinderfeestje).Gelukkig dat ik er al eerder geweest was anders had ik ze niet meer terug gevonden. Ja ook bedankt voor het wachten! Eenmaal bij de groep iedereen weer blij. Waaronder Max want ik had zijn snack en lunch bij me, en hij zag het al gebeuren dat hij zonder drinken die berg op moest. Er waren twee gidsen dus twee groepen. We begonnen aan een kleine ronde door een stukje oerwoud waar de gids vanalles te vertellen had. We hebben staan klappen bij een vijver waar drakenvissen in zaten. Die komen blijkbaar op het geluid af en dan kun je ze zien. Wauww....er kwam een joekel van zo'n vis voorbij, ik denk wel 2,5 meter lang! Alle kinderen hingen over de reling van de brug natuurlijk. Ook toen de vis onder de brug doorzwom,hop iedereen naar de andere kant en hop iedereen weer terug. Was leuk om te zien. Daarna een bloedzuiger gezien die rechtop in de wind stond, op een blaadje,klaar om aan te vallen. Verbazingwekkend hadden maar twee van de 50 aanwezigen een bloedzuiger tegen het lijf gelopen. Door een oud Thais gebruik werd de bloeding gestopt door er tabak van een sigaret op te smeren. Dat werkt echt! Moet ik toch weer gaan roken,ha,ha. Nou, men rookt hier nogal wat af dus er is vast wel iemand in de buurtdie rookt en waar je een sigaret aan kunt vragen. Na dit opwarm tochtje waren er al dametjes die liepen te klagen dat ze moe waren. Nou dacht ik dat Max nog niet zo heel goed Engels kon praten en het ook niet durfde, maar ik stond versteld van zijn kunnen! Hij maakte de dames in prima Engels wel even duidelijk dat dit nog maat het begin was en dat het allemaal nog veel moeilijker werd.:-)

Nou daar gaan we, op naar de top. Ooooo, hoor ik nog iemand zeggen,het is maar 500 meter! Ja, huhu. Het eerste stuk van de klim gaat nog wel maar daarna is het echt afzien. De zweetkraan ging volledig open! Met twee rugzakken op je rug (Max had er natuurlijk al genoeg van,mama wil jij die dragen, ja hoor schat geen probleem. Ik had het nog niet zwaar genoeg,grrrrrr) Een aantal kinderen waren niet te stoppen,waaronder Max,maar ook heel wat die duidelijk niks gewend waren. Ergens bijna aan de top stond een soort van bankje waar je kon uitrusten. Tijd om te drinken en te rusten. Iedereen had het gehaald! Maar we waren er nog niet...... Op een gegeven moment vroeg de juf aan een meisje (jaar of 23, en ik had ze vandaag nog niet gezien maar ze hoorde blijkbaar ook bij de groep) of het wel goed met haar ging. Ze zat naast mij op een grote steen (ik stond) en ze zag wel een beetje bleekjes. En hoep, daar ging ze onderuit. Ik kon ze nog net tegenhouden voordat ze op de grond ging vallen. De juf had gelukkig meer eerste hulp gehad dan ik en trad heel kordaat op. Werkelijk heel knap. Ze deligeerde iedereen aan de kant en zei precies wat iedereen moest doen. Ze voelde de pols en bleef praten tegen 'de patient'. We hebben haar op de grond gelegd met de benen omhoog en gewapperd met boekjes. Wat water en 100 plus (soort sportdrank) gegeven en 911 gebeld. Maar de gids die er later bij kwam heeft de plaatselijke reddingsbrigade opgeroepen. Uiteindelijk alle kinderen gerustgesteld en gezegt dat ze verder moeten gaan en dat de juf hier bij haar blijft. Een aantal moeders zijn met de kinderen verder gegaan. Ik werd vriendelijk doch stellig gevraagt bij de juf te blijven en haar patient. Waarom weet ik niet, maar blijkbaar kom ik wel heel zelfverzekerd over op een moment van lichtelijke paniek. Samen met de juf en een andere moeder zijn we gebleven en hebben we gewacht op het rescueteam. De jongedame kwam al vrij snel weer bij maar was heel erg suf en kon niks. Volgens de juf was ze in shock. En daar leek het ook wel op. Uiteindelijk hebben we 3 kwartier staan wachten! Je moet hier dus geen hartinfarct krijgen want dan ben je al 3x dood! Ze hebben toch wel een brancard bij he? Ja,ja. Komt goed. No worries. En hoeveel man komt er mee naar boven? Just one. EEN? Hoe gaat die dat doen dan? Al met al stonden er ineens drie mannen om ons heen, helemaal kapot van het naar boven lopen. De een nog meer hijgen dan de ander. Nou die hebben dat ook vaker gedaan zo te zien.:-) Even dacht ik nog dat we haar zelf naar beneden moesten dragen. Ik zag me al als een rambo met haar over mijn nek geslagen naar beneden gaan,ha,ha. Gelukkig voor mij hadden we uiteindelijk 4 mannen en een inklapbare stretcher die haar naar beneden brachten. Een op flipflop slippers,een op versleten crocs en twee met schoenen (een met zijn dansschoenen welliswaar). Het werd me nog een helse tocht naar beneden voor haar. De slipperman liep achter aan maar kon haar niet altijd goed houden,ook de crocsman brak bijna zelf zijn been alsook de dansschoen.Hij donderde bijna over een enorm rotsblok. Maar goed,ook aan dit avontuur kwam een goed einde. Ze is uiteindelijk naar het ziekenhuis gegaan met haar man die ondertussen gebeld was en gevraagt te komen. En wij zijn met de jeep terug gebracht naar de kinderen bij de picknic plaats. Eind goed al goed. Maar heel egoistisch gedacht.......... Ben ik nog niet op de touwbrug door de boomtoppen geweest en moet ik nog een keer die helse tocht doorstaan!!

A.s zaterdag het Internationale feest op school (iedereen op klompen) en 's avonds naar de vuurvliegjes! Wat hebben we het toch weer druk.