Vrijdag 12 maart was het dan zover. De hele school was klaar om te laten zien waar je vandaan komt. Altijd leuk om te zien hoe moeders (het spijt me,ik kan er niks anders van maken, vaders) in de weer geweest zijn om het een en ander in elkaar te knutselen. Wij hadden het al moeilijk genoeg. Hoe krijg je je kind in een typisch nederlands pakje gehesen wanneer je niks dan zomer t-shirts en korte broeken bij je hebt. En wat is typisch Nederlands? Na lang zoeken en denken kwam ik voor Janne eigenlijk niet verder dan een oranje polo met haar donkerblauwe schoolrok. En een boerinnenmutsje! Max liep rond in een rood-wit-blauw gestreepte polo,blauwe korte broek en een boeren pet met rode boeren zakdoek om zijn nek. En jawel.....allebei op echte houten klompen!! Die heb ik dankzij een tip bij de Nederlandse ambassade opgehaald. Om half elf stond de hele school vol met ouders (lees veel moeders) maar ook opa's en oma's en nanny's. Alle klassen verzamelden zich bij grade 5 en liepen daarna in een grote optocht door de school en over het sportveld. Naar de grote zaal waar ze werden toegesproken en waarna in alfabetische volgorde alle landen die vertegenwoordigd zijn in de school omgeroepen werden. Er verscheen een vlag van dat land en alle kinderen uit dat land moesten dan gaan staan en met hun vlaggetje zwaaien. Dat was heel leuk om te zien. Sommige kinderen stonden alleen en gingen snel weer zitten zodra ze daar achter kwamen,terwijl andere kinderen extra hard gingen zwaaien. Zij kregen dan ook het meeste applaus vanuit de zaal waar ook alle bezoekers intussen binnen waren. Ook Max en Janne gingen trots staan en zwaaiden met hun vlaggetje! Het bleek dat er toch wel 6 Nederlandse kinderen op de school zitten. Wauw,dat terwijl Amerika,Canada en Korea met wel 40 kinderen tegelijk stonden te zwaaien.

De volgende dag (zaterdag) werd het feest voortgezetop de andere campus van de school. Daar waar de middelbare scholieren zitten. Die school is groter en dat was ook wel nodig want alle landen (nou heel veel dan) waren met een stand vertegenwoordigd waar je typisch eten kon proberen en kleine souveniertjes kon kopen. (lees Fancy fair) De opbrengst daarvan ging naar een zelfgekozen goed doel. Ook wij waren geronseld om poffertjes te komen bakken en snert te verkopen. Was leuk,om weer wat meer Nederlanders te zien en te spreken. Ik had wat email verkeer gehad de week ervoor met een mevrouw (bleek later). Wat kan iemand toch anders zijn dan dat het lijkt uit zo'n mail. Ik dacht er nog gezellige klets of tennisdames aan over te houden maar ik houdt het hier maar bij. Achter de tafel was het leuk,maar daar bleef het dan ook bij. Uiteindelijk stond alleen ik achter de tafel en kon Ernst allerlei lekkere hapjes gaan uitproberen. Sate,hamburger (mag je een keer raden uit welk land dat kwam),dim sum, roti canai,gebakken banaan,hmmmmmmmm lekker. Maar het belangrijkste van die dag was toch wel de vlaggenparade door de school. Max had de eer om voor Nederland de vlag te dragen! Dat vond hij wel stoer. We hadden hem om half 11 in de theaterzaal (echt waar, een echt theater met een rij of 10 achter elkaar) af gezet waar hem verteld werd wat te doen. Daar verzamelden alle vlaggendragers en dat was een mooi gezicht. Toen ook Janne werd uitgenodigd om een vlag te dragen was de belevenis compleet. Vraag niet welke vlag zij mocht dragen,ha,ha. Ze hadden nog iemand nodig om de vlag van Namibia te dragen! Janne zo blond en blank als weet ik wat en gekleed in een chineese jurk,wilde dat wel hoor. :) En daar gingen ze dan. Achter elkaar (allebei met een N) door de volle gangen van de school. Prachtig! Na twee uur erwtensoep verkocht te hebben ben ik afgelost en zijn we nog even een rondje langs alle stands gelopen. Om een uurtje of 2 gauw naar huis om nog even te zwemmen alvorens we ons moesten klaar maken voor de trip naar de vuurvliegjes. En hoe datwas kun je lezen in het volgende verhaal.