Ja, ja dank jullie wel voor de lieve woorden en opbeurende teksten!

Zoals ik de postieve verhalen een beetje bijschaaf zo schaaf ik ook de mindere dingen een beetje bij. Waardoor het allemaal erger lijkt dan het is hoor. Het is niet zo dat ik morgen ergens onderaan het balkon lig hoor. Dan zou ik er trouwens nog gewoon zijn want het is hier maar een half hoog, en dan moet je wel heel erg hard je best doen om dood neer te vallen. Ik zelf had ook al bedacht: 'wie schrijft er nou alles op zijn weblog, ook de dingen die normaal mensen voor zichzelf houden?' Ja ik dus. Dat zal Jolanda en misschien ook wel anderen bekent in de oren klinken. Ik zeg altijd (bijna) alles over mezelf,ook dingen die anderen geen reet aangaan. Maar ik vind dat wel humor. Ik kom er nu wel achter dat er toch wel wat mensen zijn die met me te doen hebben, maar ook met ons meeleven qua mooie dingen en gewoon het dagelijkse leven hier. Ik mag dat wel. Ik heb tot nog toe heel erg genoten van al jullie reacties en vind het leuk om alle verhalen te schijven waarvan ik weet dat ze door velen gelezen worden en ik er (sommigen of heel veel) mensen een plezier mee doe. Dus we blijven zo doorgaan he? Zie je het gaat alweer beter met mij :-) Dankzij jullie!

Ik weet wel dat iedereen af en toe een dipje heeft en het was onvermijdelijk dat ik dat hier dus ook een keer zou krijgen, maar ik probeer er een klein dipje van te maken zodat we weer vol goede moed gaan genieten van deze bijzondere tijd hier in Kuala Lumpur. Want dat is het eigenlijk welhe? Ik ga nu snel iets ondernemen want de kinderen komen een halve dag eerder thuis dan normaal vanwege de F1 races die hier komend weekend gehouden worden. Waarom ze een halve dag naar school moeten weet ik niet. Het is gistereren ineens besloten door de school en nu zijn ze iedereen achterna aan het bellen of we wel weten dat de kinderen maar een halve dag hoeven. Na 3 briefjes, 2 emails en 3 telefoontjes weten we dat wel hoor! Ik weet niet hoe achterlijk anderen zijn maar wij snappen de boodschap. Het had iets te maken met afsluiting van de toegangs wegen naar KL. Dan zouden de kinderen meer dan 3 uur in de bus moeten zitten voordat ze thuis zijn. Helaas gooien ze zo wel roet in mijn eten want ik had de moed alweer hervonden om het toch nog maar een keer te gaan proberen om die verstopte Mall te gaan zoeken vandaag. Helaas moet tot morgen wachten. Ja dat is het!! Ik heb steeds het idee dat ik geen tijd genoeg heb om dingen te zien en te doen. Ik schaam me bijna als ik een halve dag achter de computer zit (om jullie te behagen ;-)) of als ik een boek aan het lezen ben. Dan denk ik dat dat zonde van mijn tijd is, maar ik heb tijd en dagen zat. Daar moet ik vanaf zien te komen...... Gisteren heb ik een uurtje getennist met een prive tennisleraar. Chinees uiterlijk met een snelle zonnebril en een paardestaart. ha,ha. Dat was de tweede keer. De eerste keer had ik een blind date met hem. We zouden elkaar ergens op een parkeerplaats ontmoeten. Was wel spannend hoor. Tja je weet nooit in dit soort landen?! Maar het ging nog goed, het tennissen. Na twee lessen ben ik er al achter dat ik geen les nodig heb maar tennispartners waarmee je een potje kunt tennissen. Ik heb al een oproep gedaan op de site van de Ned Vereniging maar tot op heden nog niks gehoord. Ik zal een advertentie bij de supermarkt neer moeten hangen denk ik. We zien wel. Verder hadden we wel naar die F1 races willen gaan maar met de kinderen, ik weet het niet. Knoert druk natuurlijk en heel warm en het duurt lang en ze vinden er geen drol aan. Nee volgend jaar misschien als we zo ingeburgerd zijn dat we een oppas hebben en zonder kinderen kunnen gaan. Nu gaan we eerst maar eens naar het vliegveld zien te geraken a.s. zaterdag. Want dat zal dan ook niet meevallen om daar te komen als het F1 parcours ernaast ligt!

Op naar het Shangri-La hotel op Sabah (Kota Kinabalu) waar we vakantie gaan vieren en vele leuke dingen gaan doen. Jullie lezen het snel.

Prettige Paasdagen!! (we zullen hier ook wat eitjes verven, dan doen we nog een beetje mee).