Vrijdag ben ik op zoek geweest naar de Central Market.Leekmij wel leuk om te zien. Ikverwachtte een grote stinkende bende, zoals de meeste echte markten hier. Maar het tegendeel werd bewezen. Het kan er hier dus wel netjes aan toe gaan. Wat een verademing. Over het verkeer ga ik het dit keer niet hebben, maar ik ben er in een keer goed naar toe gereden. Dat heb ik wel eens anders gedaan, met de onnodige frustratie van dien. Het heeft dus even geduurd voordat ik de 5 kilometer (want verder is het niet) weer eens aandurfde. Met een goed resultaat en zelfs een parkeerplaats voor de deur! Eenmaal binnen waande ik me in een overdekte afrikaanse aandoende avondmarkt. Allemaal leuke winkeltjes met leuke dingen en heel veel kleuren. Die afkomstig waren van de diverse sarongs en andere omslagdoeken, burka's, hoofddoeken en soepjurken. Ook de nodige souveniers waren aanwezig, zoals beeldjes van de twintower, tinnen potjes en pannetjes, horloges, zonnebrillen, maar ook hele nuttige dingen (vind ik) als chinese houten hangers waaraan je een lap stof kunt ophangen die als decoratie kan fungeren. Ik heb me alvast georienteerd voor het slaan van de grote inkoopslag die ik zeker komende tijd een keer ga maken. Prachtige boeddha beelden (hout en steen?) Kastdeuren, decoratieve prularia enz enz. Leuk, leuk, leuk. Ernst en de kinderen maar thuis laten denk ik.

Zaterdag zijn we met de hele famiie op de fiets wezen boodschappen doen. We trokken heel wat bekijks, want dat zijn ze hier allemaal niet gewend. 4 blanken op de fiets. (zijn ze helemaal gek geworden?!?) We hebben de 'nederlandse bieb' gevonden. Die zit in de buurt van de Nederlande ambassade in hetzelfde gebouw. Daar wat nagevraagd hoe het in ze werk gaat, want er was niemand te zien. Bleek dat we de boeken die je wilt lezen gewoon mee mag nemen en wanneer je ze weer uithebt terug kunt zetten. Of houden, wat je wilt. Het zijn allemaal boeken die men heeft achtergelaten bij verhuizing. Ik heb dus nog wat te doen, mocht ik me echt gaan vervelen. Daarna zijn Ernst, Max en Janne naar de kapper geweest. Eindelijk een goeie gevonden! En dicht bij huis. Dus mocht ik eruit zijn met mijn kapsel (ik weet niet wat ik moet doen, laten groeien of maar weer een stuk korter, altijd hetzelfde dillema) dan weet ik waar ik naar toe moet. Daarna boodschappen bij de internationaal bekende buurtsuper en weer naar huis. Zo ziet een normale zaterdagmiddag er hier uit. Zie je wel, wij kunnen ook normaal doen hoor!

Zondag samen met een collega van Ernst naar het Sunway Lagoon Waterpark. Om 10 uur hebben we hem opgepikt en om half 11 kwamen we aan bij het park. We wisten nog van de laatste keer dat we daar in de buurt waren dat de weg ernaar toe (weer die weg en het verkeer, het blijft een rode draad in mijn leven hier, sorry) enorm vol kon zijn in het weekend, dus vandaar een keer op tijd. Na wat gehannes met welke entree kaarten te kopen, een kluisje gehuurd en naar binnen. Gelukkig was het er minder druk dan het leek en hadden we overal snel toegang toe. Het bleek een soort attractiepark met dierenpark en waterpark te zijn. Je kon er in een soort Piranha, boomstammen, waterglijbaan met rubber bootje waar je niet nat in werd, draaiattractie zoals de vliegende olifantjes/vliegtuigjes maar dan waren het dino's. Wat een lol kun je dan hebben met 3 volwassenen en 2 kinderen. Ineens zijn het 5 kinderen, ha,ha. Helaas geen foto van. Vervolgens ging onze weg langs tijgers, wasberen, gillende kalkoenen, vlinders, parakieten, papegaaien, tapirs, aapjes,krokodillen, slangen, lelijke schurft konijnen, hertjes, emoe'sen sunberen. De kinderen vragen al een week of 3 of ze een hamster mogen. Aangezien ze niet al te veel belangstelling tonen in dieren, moeten we daar nog maar eens een nachtje of tig over slapen. Ja, Max durft nog net een schildpad op te tillen en samen vogeltjes uit hun hand te laten eten, maar dan houdt het een heel eind op. Ondertussen was de gevoelstemperatuur weer eens naar een toppunt gestegen en was het tijd voor een ijsje dat een drankje werd vanwege dat we horloges hadden die je kon opwaarderen, waarmee je overal in het park kon betalen. Althans, bijna overal want een ijsje moest je cash betalen en dat hadden we nou net niet omdat het ons heel handig leek je horloge op te waarderen zodat je je portemonee niet mee hoefde te nemen en die in de kluis te laten. Maar ja, kronkels blijf je hier houden dus vandaar dat het een drankje werd in plaats van een ijsje. Nog even over de langste hangbrug ter wereld (483meter) zodat we een goede kijk op het park hebben. Ook kon je de shopping mall eromheen goed zien. Het park ligt als het ware in een dalletje achter het giga grote winkelcomplex (inclusief schaatsbaan!) en hotel. Vanuit de Mall lijkt het alsof er niet veel gebeurt in het park, maar wanneer je door het park loopt snap je waarom. Alles ligt verscholen onder een bladerdek. Van bovenaf lijkt het een soort van jungle waar je de paden niet ziet, maar vanaf de grond is het gewoon een schaduwrijk wandelgebied met attracties en een dierenpark e.d. Genoeg gelopen, op naar het zwembad. Er was een zwembad waar golven werden opgewekt die zo hoog zouden moeten zijn dat je er kunt waveboarden. Dat was een van de redenen dat de collega van Ernst mee wilde. Helaas voor hem waren er die daggeen surfmogelijkheden dus kon hij het niet zien, laat staan proberen. Dan maar met de banden van de glijbaan. Ze hadden 3 kronkelglijbanen en twee banen die golvend naar beneden gingen maar die aan het einde weer omhoog gingen, zo hard dat je dacht dat je dat je over de rand zou schieten. Prachtig, we werden weer 5 kinderen. Ook hadden ze 6 banen naast elkaar waar je al op je buik liggend op een matje naar beneden moest. In theorie zou de zwaarste moeten winnen (ik dus). Een voordeel dan, dit gewicht dat ik nu met me mee tors. Helaas had ik iedere keer een slechte start (waar is die explosiviteit gebleven die ik vroeger wel had? Ik was altijd het eerste over de eerste horde......) En werd steevast tweede. Ik gleed wel het verste door, tot en bijna voorbij het einde ;) De echte kinderen weer kwaad dat wij ouderen harder gingen dan zij omdat wij zwaarder waren. Tja het is altijd wat met die ouders. Het ging zo hard dat we bij de eerste knik al van de baan los kwamen! Ik zou zeggen bekijk de foto's op je gemak en sla die met die doorzichtige tredmolen maar over. Zeggen ze dat zwart slank doet lijken, ja aan me hoela, bij anderen misschien maar niet bij mij.