Helaas voor de kinderen was het voor hen geen vrije dag, daarentegen voor Ernst wel en dus hadden we weer een gezellig dagje samen. Dan denk je meteen aan uitslapen maar helaas voor mij vond Ernst dat het mijn dag wasdus ik moest om half 7 eruit om de kinders naar de bus te loodsen. Daarna nog een uurtje terug naar bed en na een klein ontbijtje naar schoolrijden, want Janne had 'author's day' en dat houdt in dat ze zelf een werkstuk (boek) hebben geschreven dat aan de ouders wordt voorgedragen. Net op tijd komen we het lokaal binnen waar ze al begonnen waren. Gelukkig had Janne nog niet haar tekst opgezegt dus daar konden we nog mooi naar luisteren. Om de beurt zeiden kinderen iets over het hoe en waarom ze hun werkstuk geschreven hadden en Janne mocht eindigen met: 'I hope you like our books, so let's begin!' Zo trots en zeer zelfverzekerd kwam het in 'Native' Engels uit haar mondje. Nou als daar je tranen niet van gaan rollen dan weet ik het niet meer. Wat een girlpower!! Ze heeft ons haarfijn alles over tennis uitgelegt en weet je wie in haar ogen een hele bekende tennisster was? ............... Natuurlijk mama! En papa en Max...........ha,ha. Na haar boek gehad te hebben werden we geacht aandachtig naar een ander kinds voorlezen te luisteren wat dus ook braaf gedaan hebben. We zijn weer helemaal bij met Haaien en Schildpadden. Ook hadden de kinderen een snack voor de parents, die netjes door hen zelf geserveerd werd. Daarna werden we vriendelijk doch zeer dringend verzocht het complex te verlaten want er moest weer hard gewerkt worden.

Wij op weg naar Midvalley Mall om daar naar de film 'the Clash of the Titans 3D' te gaan. Eerst een boekje omruilen in de boekhandel en daarna nog ff een bak koffie met een heerlijk appelkruimeltaartje (o ja ik ging lijnen he? Morgen begin ik.....) Ze hebben het hier allemaal hoor. Denk maar niet dat we in een 3de wereldland verzeilt zijn geraakt. Soms denk ikwel eens, was het maar een 3de wereldland dan was er niet zo veel lekkers om me heen. Defilm was wel aardig, maar we zijn nu wel een beetje 3D moe. Thuis wat sushi gegeten en nog even heerlijk een duik in het zwembad genomen. Snel douchen en voor de kast gaan staan. Wat moet ik in godsnaam aantrekken naar een receptie bij de ambassadeur. Ik kwam tot de verschrikkelijke ontdekking dat er niet veel meer tussen hing wat ik nog aan kon! En dat wat ik nog aan kon was veel en veel te heet (lange mouwen) o my God, wat nu. Voor mannen is het altijd makkelijk. Die doen gewoon hun werkkleding aan. Broek,blouse en een stropje, oja nette schoenen. Die had Ernst op kantoor liggen en hij trok dus zijn veiligheidsschoenen aan. Geen gezicht natuurlijk maar hij dacht dat dat niet zou opvallen,ahu. Maar ja over mijn creatie maar niet te spreken. De kinderen kwamen thuis en die hebben we snel in het rood wit blauw gehesen. Na een rondje extra gereden te hebben arriveren we tussen de hotemetotenauto's niet echt in de buurt van de ingang. Dan maar een stukje lopen. O ja het was warm, en ik kom alweer lichtelijk bezweet aan bij de oprijlaan vande Nederlandse Residentie. En toen stonden we oog in oog met de ambassadeur, maar wie is nu de echte ambassadeur? Er stond een oudere man links, een dame (wasniet moeilijkdat is mevrouw ambassade) en een op het eersteoog jonge meneer. Wij stonden met zijn vieren op een rij ertegenover. Omdat er van hun kant niks geen toenadering kwam (voelde een beetje raar aan vond ik) gaf ik maar de eerste de beste meneer een hand met de mededeling dat ik geen verstand had van etiquettes en wat bleek, hij was het dus niet. Toen ontstond er een beetje aparte rommelige situatie met handjes schudden. Echt iets voor mij,hi,hi. Maar goed we waren binnen (natuurlijk de enigen MET kinderen) en heet dat het er was! Niet meer normaal. Wel een heel groot huis wat je moet koelen met airco's maar toch. Er waren een heleboel genodigden van andere ambassades dus het gezelschap was gemelleerd. In het begin voelde ik me behoorlijk opgelaten en dacht wat doen we hier. Maar goed, je moet het een keer meemaken dus we zijn stug gebleven. Na wat bekenden gezien te hebben en gesproken bleek al gauw dat ik niet de enige was die zich niet helemaal blij voelde. Na een biertje of twee (ook zo lekker ongepast, en dame drinkt geen bier) begon de stemming er al een beetje in te komen. De kinderen gingen wat rondlopen, er kwamen wat hapjes (oude kaas met mandarijntjes, haring en ...bitterballen!!) en er kwam een toespraak. We hebben het Wilhelmus uit volle borsten mee gezongen en zelfs het Maleise volkslied kwam voorbij. Daarna was het ijs gebroken en hebben we een heel gezellige avond gehad, kan ik je zeggen.Er was een man aanwezig en ik had het idee dat ik hem kende maar had geen idee waarvan. Of ik hem ooit gesproken had of ik weet het niet.Na lang nadenken hadden we het maar opgegeven, totdat we met een paar hele gezellige KLM dames aan de praat raakten. Zij hadden metdie man aan een tafeltje gestaan dus ik zo brutaal als ik wel eens kan zijn (heel soms hoor) gevraagt wie die man was.Een dame wist het te vertellen hoor. Het was de oud minister van economische zaken in het kabinet met de LPF.Ja, nou viel het kwartje bij Ernst helemaal. Want volgens hem kreeg die man ruzie met Heinsbroek toendertijd. Maar nou weet ik nog niet hoe hij heet. Iemand een idee?

Ook wat dates gepland dus we zijn begonnen met socializen, hoera. Moe maar voldaan zijn we huiswaarts gekeerd, met een stukje in mijn kraag welliswaar maar dat mag ook wel eens toch? Ik heb me niet misdragen, iets wat anderen niet allemaal kunnen zeggen. Op blote voeten over het ambassadeursgras omdat je hakken niet meer op het gras willen blijven staan maar in het gras zakken! Zie je nou wel. Het ziet er misschien wel mooi uit maar het is verre van practisch en daar ga ik altijd voor. Krijg ik toch weer gelijk. Houdt dan ook eens op met dat minderwaardigheidsgedrag potverd......