De volgende ochtend werden we gek van de jeuk wakker. De kinderen hadden nergens last van, da's raar. We hebben al zitten denken. Wat hebben wij anders gedaan dan de kinderen? Op het strand in het zand gelegen......zandvlooien? Buiten op het verandaatje een boekje/krant gelezen........muggen? 'S avonds bij de schildpadden iets anders gedaan dan de kids? We konden het niet verzonnen krijgen. Ik zal jullie vast verklappen dat Dzjoske gelijk had met zijn commentaar. Ons huisje op palen (dat we niet hadden) is niet van ellende in elkaar gestort maar er waren wel BEDBUGS!! Getver..... Ondertussen hebben we een smeerseltje gekregen dat moet helpen. De jeuk is wel een stuk minder geworden, maar het ziet er niet uit. Goed we moesten nog ontbijten bij de turtleman en daarna op weg naar de bootjes (het zal toch godver... een keer lukken!) De turtleman vroeg wat we vandaag gingen doen en ik zei dat we met een bootje naar de mangroves wilde gaan in Cukai. Nee.......moet je niet helemaal daar gaan doen. Ik heb een vriendje (ja natuurlijk) die hier 3 km verderop ook bootjes vaart. Hij heeft meteen gebeld en gezegt dat we eraan komen. Ja... een Nissan X-trail,ja 10 minutes.Geen gras over laten groeien, dus. Wij daar naar toe en eindelijk hebben we het uit zijn voegen barstende toeristen oord gevonden hoor. O hier zitten de huisjes op palen en gezellige barretjes en karaoke/disco's!! Niet te vinden op internet en werd ook niet aangegeven langs de weg. Maar nu we weten waar het allemaal zit komen we zeker nog een keer terug.

Maar we gingen weer bootje varen theetje drinken. Op zoek naar dieren in het wild. Nou is het mij al duidelijk geworden hier dat de wilde dieren altijd aan het slapen zijn als wij langs komen. Soms gelukkig maar, maar in dit geval zou het leuk geweest zijn als we de beroemde mangrove slang zouden tegen komen. (hoog in de boom dan he). Je bent wel echt afhankelijk van je bootsmannetje of hij goede ogen heeft. In het begin was ik degene die vanalles zag. (ijsvogel) en Ernst en Max hadden een hertje gezien dachten ze maar dat bleek een aap te zijn. Nou die hebben we al genoeg gezien hier. Na een half uurtje zakte bij mij de moed alweer in mijn slippers. Toen zag de bootsman een lizard en wees ons naar de plek waar het zou moeten zitten (zie foto). Het viel niet mee om te snappen waar hij nou bedoelde, maar we hebben hem gevonden! En toen uiteindelijk (we waren al bijna terug gegaan na anderhalf uur blaadjes staren) zag onze bootsman en hele grote slang (groter dan normaal, dus wat hebben wij toch weer een geluk). We moesten even een stukje terugvaren en ja hoor.......daar lag hij opgekruld tussen de takken.(zie foto). Nu konden we met een goed gevoel terug naar de steiger. De bootsman zette de motor in speedboot stand en eindelijk kreeg Max het ook naar zijn zin. Die werd ineens wakker,ha,ha. Eindelijk ook een verfrissend windje door onze haren, dat werd wel tijd. (wij doen zoiets ook altijd op het midden en dus heetst van de dag, dom he?).

Eenmaal weer vaste grond onder onze voeten op zoek naar een bakkie leut en een verkoelend drankje. Daarna op weg naar huis (met een tussenstopje bij een grot waar een 10 meter lange Boeddha languit ligt). De grot werd dit keer heel goed aangegeven langs de weg dus we reden er in een keer naar toe. Dat mag in de krant. Alhoewel het op het eind nog mis leek te gaan. We hadden, dachten we, de juiste afslag genomen maar we eindigden in een palmbomen plantage. Ook mooi, maar dat was niet de bedoeling. De grot zat in een behoorlijk uitstekende rotspartij die niet te missen was in het palmbomenplantagelandschap dus daar moesten we naar uit kijken. Ineens stond de rots voor ons neus en waren we dus toch goed gereden. Na een donatie in een soort brievenbusje gestopt te hebben moesten we op weg omhoog. (Ja natuurlijk zat die grot niet gewoon op de begane grond maar weer 200 treden de lucht in). Eenmaal boven was het wel grappig om daar een gekleurde boeddha te zien liggen ergens heel erg ver achterin een behoorlijk hoge en grote grot. Er liep nog een stenen trappetje verder omhoog en zo nieuwsgierig als we zijn moest dat ook 'even' beklommen worden. De zweetkraan ging weer open hoor, en die bulten begonnen weer heeeeeeel erg te jeuken. Heel leuk dus allemaal weer. Eenmaal boven werden we begroet door een apen stam waar je geen ruzie mee moet krijgen. We werden al gadegeslagen door de langstaart makaken vanaf de rotsen en er werd druk overlegt wat er met ons gedaan moest worden. Gelukkig kwamen ze tot de conclusie dat we geen bedreiging vormden en lieten ons met rust. Hetgeen wij ook met hen gedaan hebben.

Zo nu hebben we alles gedaan wat we wilden en konden we gassen, naar KL. Eindigend in de dagelijkse file ( o ja, het is maandag, ff vergeten) kwam er weer een einde aan een prachtig weekend.

Ik zal nog ff snel vermelden dat ik, zo dom als ik ben, ook nog ff tegen een auto ben gebotst bij de Nederlandse school (gisteren). Is weer een heel verhaal maar dat ga ik niet meer vertellen. Ik laat wel weten hoe het allemaal afgelopen is, want dat weet ik zelf ook nog niet. Ik hoef in ieder geval niet naar de gevangenis, tot nog toe, hi,hi,ha,ha ;-) Tja het moest er een keer van komen. (ik dacht er dinsdagmiddag nog aan, het kan niet zo zijn dat we er zonder kleerscheuren vanaf komen hier. Je botstdanwel zelf of je wordtaangereden.) Ik heb vorige week ook in een lange file gestaan en dan denk je waarom is het in godsnaam zo druk om half 12 in de ochtend. Nou, ik kan je vertellen dat er een niet zo fris uitziend ongeluk was gebeurt met een vrachtwaggentje (zijn gelukkig niet van die joekels zoals in Europa) en een brommertje/scootertje en ik kan je zeggen, die meneer van dat brommertje doet het niet meer. En zijn brommertje ook niet.

Op naar nieuwe avonturen!