Ons volgende uitstapje was naar de olifanten. In dit opvangcentrum worden olifanten die gewond of alleen zijn (verlaten of verloren door de kudde) of een bedreiging voor de bevolking vormen opgevangen en soms hergeplaats in de jungle van Taman Negara (de grootste ongerepte jungle die nog over is in Maleisie). De olifanten die wij te zien kregen waren allemaal getraind (denk ik) om de toeristen te vermaken. Je mocht op een olifant rijden zonder 'zadel' , ze voeren en met ze in het water spelen. Het begon allemaal een beetje stroef. We liepen daar wel rond maar het leek aanvankelijk dat het een ongeorganiseerde bende was. Ze gingen zelf de baby olifanten in bad stoppen (terwijl wij dachten dat wij dat mochten doen) en daarna mocht je de baby's nootjes voeren (die je zelf moest kopen). Ja, zo kan ik het ook dacht ik nog. Maar ik bleek te vroeg geroepen te hebben want hierna kregen we uitleg over verschillende olifanten en lieten ze hun kunstjes zien, waarna we ze inderdaad grote stukken meloen,bananen en ander fruit mochten voeren. Je moest er wel snel bij zijn anders waren alle andere toeristen je voor. We kwamen erachter dat Janne wel stoer is met kleine diertjes (hoe raar ze er ook uit zien) maar met olifanten was het een ander verhaal. Nu hoefde ze ineens niet te aaien of eten te geven in de mond, maar gaf het fruit liever aan de slurf. Ze wilde zelfs niet op de foto met een baby olifant! En dat wilde Max juist weer wel. Zo leer je nog eens wat over je kinderen. Na het voeren moesten we allemaal in de rij voor een ritje op de olifant. Ernst wasniet zo happig om erop te gaan maar heeft het uiteindelijk toch maar wel gedaan. Het zat heel apart. De huid is soepel maar tegelijkertijd ook wel ruw met lange stekelharen. En het was erg warm als je erop zat. Na het rijden mochten we in de rij voor een frisse duik met de olifant. Daar waren we op voorbereid en we hadden dan ook droge kleren bij ons. Ernst ging dit toch echt niet doen, 'wie moet er dan foto's maken?' Het was een leuke ervaring. Je klom met zijn zessen op de rug van een grote olifant, hij liep drie stappen en ging daarna zijwaarts in het water liggen waardoor wij er dus af vielen. Brrrr het bruine rivier water was koud, dat hadden we niet verwacht. En er stond een behoorlijke stroming waardoor ik Janne maar even heb geholpen met opstaan, je weet het maar nooit. Nog even met de baby's gespeeld en gauw droge kleren aan en weer op naar huis. Onderweg nog even geMact want het was vrijdag dus frietjesdag. Op naar Ipoh, ons laatste tripje van de vakantie. Dat werd twee dagen later, zondag.

Na 2 uur rijden komen we aan bij de eerste grottempel van Ipoh. Het viel niet mee om de ingang te vinden naar de 278 treden omhoog, die leidden naar een uitkijkpunt over Ipoh. Na wat rondgelopen te hebben uiteindelijk de trap gevonden. Het was een chinese tempel. Er waren er nog twee meer in de buurt die we allemaal gezien moesten hebben zodat we ook dat van ons to do lijstje konden afstrepen. Ik zei nog tegen Ernst dat als we weer in Nederland zijn we dan ook de auto moeten pakken om een dagje te gaan wadlopen in Friesland en dezelfde dag weer terug moeten rijden. (is ook 'maar' twee uur rijden) Maar vreemdgenoeg doen we dat dan weer niet, en hier doen we zoiets wel, waarom? We hebben in het stadje zelf, wat eigenlijk niks voorsteld, nog gegeten in een echt straatrestaurantje met plastictuintafels en enge gammele krukjes enbuffetbakken, opscheppen maar. De kinderen aan de chocoladetaart en wij rijst met vanalles en nogwat. Op naar de laatste tempel (weer heel veel trappen) en als toetje een heerlijk italiaans (chinees) ijsje. Hmmmmmmmmm wat kan dat toch lekker zijn. We hielpen de meneer meteen aan klandizie want iedereen die naar buiten kwam kocht er een ijsje, zien eten doet eten. En nu we toch in de buurt zijn kunnen we net zogoed ook nog maar even langs een kasteel rijden dat door een Schot gebouwd is (althans het was bijna af toen hij stierfaan een longontstekking in Portugal, waar hij een lift wilde gaan kopen). Wel een raar gezicht een kasteel temidden van aziatische sferen. Ook hier konden we overal in en op. Zelfs op het dak waar geen hekken omheen stonden dus je kon gewoon over de rand gaan zitten met je benen! Volgens Max was het niet toevallig dat het kasteel net hier stond waar wij even wilden stoppen om iets te drinken en te plassen,ha,ha Wat een slimpie. Toen papa en Janne hem ook nog eens bang gingen maken met een geest die hier nog door het kasteel waant en hem lieten schrikken toen hij in een kamer kwam was het hek van de dam. Hij zou ze wel kunnen vermoorden zo boos was hij. Niet grappig papa en Janne (maar niet heus,hi,hi). Kom we gaan naar huis, het is weer mooi geweest de vakantie. Tijd om hem af te sluiten met een bezoekje aan het mexicaanse (stam) restaurant en een strawberry margarita!

Nu moet er nog een ding gedaan worden in de kindervakantie. Een hamster kopen, want dat hadden we belooft wanneer de vakantie voorbij was en we voorlopig niet meer lang weggaan. Dus dat gaan we vanmiddag maar doen dan, er is geen ontkomen meer aan.

Iedereen een hele fijne vakantie toegewenst, waar die ook naar toe gaat, of niet naar toe gaat! Met deze temperaturen kun je net zo goed thuis blijven en lekker veel BBQen.